Aanpassing voor een overbevolking en pensioenmogelijkheid

Ouder wordende bevolking

In “More care needed for older getting population” kijk ik even naar wat voor sommige landen een probleem lijkt te zijn. Namelijk een bevolking waarbij de ouderen, gepensioneerden of mensen die niet werken die de werkenden overklassen.

Bevolkingsdichtheid

Tijdens de Corona-crisis hebben in de wereld sommige regeringsleiders een oplossing gezien in de mortaliteit bij het dodelijke Coronavirus. De Braziliaanse politicus Bolsonaro liet zo heel wat mensen “het hoekje om gaan”. Weer anderen, zoals de antivaxers zijn er van overtuigt dat de wereldbol opgeruimd wordt van de overbevolking door dit Coronavirus dat over onze hele wereldbol raast. Velen vinden dat enkel de sterksten moeten overleven en dat de mens maar zijn immuniteit moet opbouwen. Allen die geveld worden door CoViD-19 zijn dan de nodige slachtoffers die in het zuiveringsproces van onze wereldbevolking passen.

Eigen ik voorop gesteld

De jongeren lijken precies geen oog te hebben voor die mensen die tot de 3de of 4de leeftijdsgroep behoren. Voor hen lijkt het wel dat die mensen hun deel gehad hebben en nu niet meer van tel zijn. Voor vele jongeren telt eigenlijk alleen hun eigen “ik” en het “plezier maken”. Meerderen gaven al te kennen dat dit virus hen “leven weg neemt”. Wat moeten dan de generaties zeggen die in hun leven oorlogen hebben mee gemaakt?

Vele jongeren vergeten dat die mensen die nu dikwijls in homes worden opgesloten juist diegenen zijn die er voor gezorgd hebben dat die jongeren en hun ouders nu in al die luxe van deze wereld mogen leven.

Ouderlingen

Wij kennen wel en hebben wel allemaal contact met oudere mensen. Sommigen van ons behoren ook tot wat de derde of zelfs de vierde leeftijd wordt genoemd.

In het algemeen kunnen we stellen dat een vergrijzende samenleving niet alleen een uitdaging is voor nationale regeringen, beleidsmakers en zorgverleners om op te lossen. Het gaat iedereen aan die een ouder familielid of geliefde in zijn leven heeft of zal krijgen – en iedereen die het geluk heeft om zelf oud te worden.

Kruispunt

Het hele leven lang komen we op kruispunten waar beslissingen moeten worden genomen, waarvan we later vaak denken,

“Als we dit of dat hadden gedaan”.

Maar op die leeftijd is het dan te laat, want aan het verleden en gedane zaken kunnen wij niets meer veranderen.

Of dat leven nu als geslaagd of niet geslaagd mag aanschouwd worden is een andere zaak. Wat wel is, behoort deels tot de verantwoordelijkheid van de maatschappij, namelijk na hun leven van werken, en in sommige gevallen ook wel eens kommer en kwel, een verzorging aan te bieden waar die ouderlingen een einde van hun leven kunnen geniet van een goede kwaliteit.

Het is een vorm van respect en erkenning dat die ouderlingen zo veel hebben bijgedragen aan de maatschappij, dat wij nu hier kunnen staan dankzij hen.

Mogelijke pensioen regeling

Als wij naar de omliggende landen kijken zien wij dat België zowat de laagste pensioenen in West-Europa heeft.Niet alleen dat. Enkele verkiezingen geleden beweerden bepaalde partijen dat het nooit met hen zou zijn dat de pensioenleeftijd zou verhoogd worden. Maar toen de regering gevormd was, werd als één van de maatregelen het verhogen van de pensioenleeftijd genomen.

Normaal zou men denken dat in deze wereld van automatisatie de mensen een gemakkelijker leven zouden moeten hebben waarin er veel meer vrije tijd zou horen te zijn voor zichzelf en het gezin. Maar niets is minder waar. De werknemers zijn nu meer dan ooit slaaf geworden van hun werkgever en van de kapitalistische maatschappij, die hen nog eens durft te bekoren om mee in de onwezenlijke dromen te stappen van een virtuele wereld.

We worden om de oren geslagen met drie redenen om langer te werken, namelijk: we leven langer, er is een tekort aan werkkrachten en de pensioenen zijn onbetaalbaar. Alle drie zijn ze fout, bewees Kim De Witte met cijfers en studies.

De regering-De Croo gaat gewoon voort op de lijn van de vorige regeringen. Ze komt niet terug op de verhoogde pensioenleeftijd van 67 jaar, breekt het brugpensioen (of Stelsel van Werkloosheid met Bedrijfstoeslag) verder af en wil de pensioenen privatiseren.

Meerdere jaren geleden stelde ik al voor om te gaan voor een minimum inkomen of pensioen voor iedereen, van 1500 netto. Meer dan zeven jaar later brachten enkel partijen dat ook naar voor toen Vivant, die er in die in 1995 mee aan de verkiezingen deelnam, er niet meer was maar de PVDA de druk had opgevoerd om het minimumpensioen te verhogen naar 1.500 euro netto. Maar de aan de bak gekomen regeringsleiders hielden zich, zoals wel meer gebeurt, niet aan hun verkiezingsbelofte, en vlakte het af naar een bruto, en pas in 2024.

Too little, too late.

De PVDA die dat te weinig vindt blijft wel ijveren voor de €1.500 en wil een recht op brugpensioen vanaf 58 jaar zonder beschikbaar te hoeven zijn op de arbeidsmarkt. Voor de leeftijd van 55 jaar bij herstructurering of landingsbaan kan men wel vragen stellen of dit niet eerder de bedrijven in het voordeel stelt om zo maar mensen af te danken en hun zaak failliet te laten gaan, zonder zelf al te veel verlies te lijden. Op die leeftijd kan men nog alle wegen uit. Darom vind ik het veel beter zulke mensen de kans te geven om, op kosten van de staat, deze mensen te laten herscholen en een aangepast werk te laten kiezen.

Wel mag men niet verwachten dat iedereen op 58 jaar of ouder even goed zou moeten kunnen werken. Er zijn nu eenmaal jobs die men na een bepaalde leeftijd gewoonweg niet meer kan uitvoeren. Stel je een brandweerman voor die op 60jarige leeftijd nog met een obesitaspatiënt uit een brandend huis moet wegvluchten. Ook kan men niet verwachten dat zij die een heel leven in weer en wind buiten gewerkt hebben, zoals landbouwers en bouwvakkers, nog fit genoeg zullen zijn om dat werk naar behoren uit te voeren na hun zestigste.

Haalbaarheid

Indien wij meer zouden streven naar levenskwaliteit tijdens de werkjaren zullen wij ook langer kunnen werken. Hierbij moet de automatisatie kunnen bijdragen tot de werklast verlaging.

Ten opzichte van het jaar 1950 produceren we vandaag 5,5 keer meer rijkdom per werknemer. Maar onze arbeidstijd is niet in verhouding gedaald. Nochtans is een collectieve arbeidsduurvermindering perfect haalbaar als we de arbeid herverdelen over zij die nu geen werk hebben (400.000 werklozen) of te weinig werk (deeltijdsen). Een 30-urenweek is absoluut noodzakelijk om meer gelijkheid tussen vrouwen en mannen te realiseren.

In Nederland pleitte de Communistische Partij van Nederland, die in 1990 opging in GroenLinks, voor een regelgevend kader van algemene arbeidstijdverkorting. Dit vormde een alternatief voor het door de onafhankelijke denktank Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en Politieke Partij Radikalen voorgestelde basisinkomen.

Hier in België stelde Groen een basispensioen voor dat geen oplossing biedt. Een goéd pensioen is dat wel: 75% van het gemiddeld loon in plaats van 60%, en een minimum van 1.500 euro netto, niet bruto. En eigenlijk zou men vandaag eerder moeten gaan naar een minimum van €1750.

In vergelijking met ons omliggende landen

Een werknemer in België heeft 40% minder pensioen dan een werknemer in onze buurlanden die exact even lang werkt en exact evenveel loon verdient. Dat komt door de regels van ons pensioenstelsel en door de visie erachter. Volgens die visie dient de sociale zekerheid zich te beperken tot het bestrijden van armoede. Volgens een sociale visie echter is de bescherming tegen armoede van belang, maar is sociale zekerheid veel meer dan dat. Het woord zegt het zelf:

het gaat om een ‘zekerheid’, een verzekering van inkomen.

Pensioenstelsel wegzakkend als een pudding

Wij betalen bijdragen op ons inkomen en dienen uitkeringen te krijgen in verhouding tot dat inkomen. Een volwaardig en rechtvaardig pensioen. Maar als men ziet hoeveel er heden wordt afgedragen tot de opbouw van een pensioen en met wat men uiteindelijk krijgt kan men enkel besluiten dat die pensioenkas ofwel een zeer slechte beheerder is of dat het geld versluisd wordt voor andere dingen te spekken.

Het wettelijk pensioen [in de Algemene Ouderdomswet (AOW)] wordt gereduceerd tot een middel om armoede te ontlopen. De regering-Michel trok de minimumpensioenen een klein beetje op, maar knipte in de gemiddelde pensioenen, alsof die nog niet laag genoeg zouden zijn.

‘Niemand gaat pensioen verliezen, niemand!’

verklaarde Gwendolyn Rutten van Open VLD. Maar wie de balans opmaakt, komt tot een heel andere conclusie. De regering schafte de pensioenbonus (van het generatiepact) af: 180 euro minder pensioen per maand voor wie doorwerkt tot 65 jaar. Ze knipte ook in de loopbaanonderbreking en het tijdskrediet: 50 euro minder pensioen per maand voor wie er een beroep op doet. Ze sneed ook in het pensioen van bruggepensioneerden (SWT’ers) die op vroege leeftijd zijn beginnen werken. Volgens het Planbureau zullen de pensioenen voor mannelijke werknemers dalen met 10%.

Algemene trend

In de EU kijkt iedereen wel wat naar elkaar om te zien waar ze het meeste winst kunnen halen of hoe ze toch de bevolking in de luren kunnen leggen.

Het is de algemene trend in Europa. De eerste, wettelijke pensioenpijler wordt afgebroken met de loze belofte van een sterkere private “tweede en derde pijler”. Volgens de Europese Commissie zal het wettelijk pensioen in vergelijking met het gemiddelde loon dalen van 44% in 2013 naar 34,9% 2060. Dat is een vijfde minder.

Dalingen van inkomen terwijl wij dagelijks geconfronteerd worden met stijgingen voor goederen die wij weldegelijk nodig hebben, zoals onderdak, water, elektriciteit, gas en voeding.

Men moet hierbij zeer hard opletten! Want die neerwaartse trend ondergraaft het vertrouwen in het hele stelsel. Voorlopig nemen heel wat jongeren hun toestand van werk en verloning als iets waar ze niets tegen kunnen doen. Grotendeels komt dit ook doordat de meeste het meest bekommerd zijn om zichzelf en de ander hen niet zo veel kan boeien. Solidariteit is tegenwoordig ver te zoeken, wat maakt dat veel werkgevers en de staat niet al te bang zijn voor een opkomende volkswoede.

Maar ze moeten beseffen dat de book niet altijd gespannen kan blijven en dat er een punt zal komen dat de mensen dit alles niet meer zullen nemen.
Men behoede ons voor de dan opkomende rellen en annarchie.

Ieder voor zich

Voorlopig heerst er bij de jongeren nog de cultuur van “ieder voor zich”, waar  alle liberalen wel zullen achter staan. Het is het liberale ‘ieder voor zich’, waar mevrouw Rutten voor staat, dat nu nog hoogtij viert, maar voor hoe lang?

Of zoals de liberale Pensioenminister Daniël Bacquelaine het zei:

‘Wie een goed pensioen wil, moet zelf zijn verantwoordelijkheid opnemen.’

De wettelijke pensioenen worden omgebouwd tot een minimale bescherming tegen armoede. Voor een fatsoenlijk inkomen na de loopbaan moeten we hoe langer hoe meer met private spaaractiviteiten onze plan trekken. Maar daar valt op, dat de staat zich dan niet bekommerd om de bescherming van die activa. Kijk maar naar de bankencrisis van 2008 waar vele gepensioneerden (zoals ik) hun spaarpotje als appeltje voor de dorst, met de noorderzon zagen verdwijnen, zonder dat die oplichters een degelijke gerechterlijke straf kregen.

De vernederingen van de ouderdom

Vandaag worden we geconfronteerd met de vernederingen van de ouderdom……

Als we vandaag naar die ouder wordende bevolking kijken, moeten we ons ervan bewust zijn dat veel van de ziekten die we aan die leeftijd toeschrijven, niet aan de leeftijd te wijten zijn.

De bevolking wordt ouder, maar de omstandigheden voor die ouderen zijn niet altijd even respectvol of aangenaam voor die mensen. Tijdens de hoorzitting van het EESC “Naar een nieuw zorgmodel voor ouderen: leren van de Covid-19 pandemie” zei Michaël De Gols, directeur van de Union of Enterprises for Social Profit ASBL (UNISOC):

“De bevolking wordt ouder, we hebben meer zorg nodig maar de financiering ontbreekt. Een voldoende, stabiele en duurzame financiering is belangrijk voor de langdurige sector om zijn diensten te kunnen verlenen”.

Gezondheidszorg tekort gedaan

Als wij zien hoe de Belgische maar ook Nederlandse regering de zorgsector de laatste jaren heeft behandel, moet het ons niet verwonderen te zien in welke penibele toestand deze zorgsector met de huidige pandemie zich bevindt.

Naast de tekortschietende regering is er nog eens het respectloze van een deel van de bevolking die zich niet wil laten inspuiten tegen het Coronavirus, maar wel wil uitgaan tegen de sterren op om zo veel mogelijk plezier te maken.

487 patiënten met corona op intensieve zorg - Het Nieuwsblad Mobile
Meer dan 500 patiënten met corona op intensieve zorg, bedden innemend die anders voor andere nazorg bij levensnoodzakelijke operaties konden gebruikt worden

Door dat vele van die niet ingespoten burgers nu toch in het ziekenhuis belanden komen veel ouderlingen hun nodige operaties in het gedrang. Eigenlijk zijn er meerdere levensnoodzakelijke operaties die worden uitegesteld omdat bedden op intensieve zorgen worden ingenomen door mensen die niet gevaccineerd zijn. In feite hebben zij doodslag op hun handen, voor die ouderen die door het ontbreken van de nodige zorgen vroeger gestorven zijn dan nodig.

De medische zorg vond zijn oorsprong in het humanitaire motief om zieken te verzorgen, terwijl de preventieve gezondheidszorg voortkwam uit de noodzaak om een gezonde omgeving te beschermen tegen epidemische ziekten. Nu er een pandemie is, is de urgentie om te zien hoe wij de ouderen kunnen beschermen, meer op de voorgrond getreden. Het is niet slecht om te zien dat de belangstelling van de overheid voor medische zorgregelingen is toegenomen en dat zij meer aandacht heeft gekregen voor het belang van statistieken over de incidentie van ziekten en andere problemen, alsmede voor de epidemiologie die nodig is om deze te bestrijden. Maar door zoveel aandacht te schenken aan de statistieken zijn velen vergeten te kijken naar de sociale en emotionele elementen in de gezondheidszorg. In verschillende landen is het economische aspect belangrijker geworden dan de menselijke en emotionele factor.

Kader voor beleidshervormingen en voor het sturen van de ontwikkeling van langdurige-zorgstelsels

De Europese zorgstrategie zal een kader bieden voor beleidshervormingen en sturing geven aan de ontwikkeling van systemen voor langdurige zorg die duurzaam zijn en een betere toegang tot kwaliteitsdiensten waarborgen voor wie die nodig heeft.

Maciej Kucharczyk, secretaris-generaal van het AGE Platform Europa, zei hierover het volgende:

“Het ontwikkelen van goede zorgstelsels is een kans en diensten zijn het middel om de autonomie, onafhankelijkheid en levenskwaliteit van mensen te ondersteunen. “

De systeemgebreken en de moeilijkheden om de continuïteit van de zorg te waarborgen, die door het hoge aantal sterfgevallen in de langdurige-zorginstellingen aan het licht zijn gekomen, hebben ook de kwetsbare arbeids- en werkomstandigheden van de zorgverleners aan het licht gebracht.

Veeleisende taken vereisen adequate ondersteuning

Tijdens de pandemie deden de werknemers van langdurige zorg een aantal van de meest veeleisende taken zonder passende ondersteuning. Tuscany Bell, van de European Public Service Union (EPSU), zei het volgende:

Om zorgbehoevenden een adequate dienstverlening te kunnen bieden, hebben we passende arbeidsomstandigheden en voldoende gekwalificeerd personeel nodig. In feite zorgt een ontoereikend aantal zorgwerkers voor te veel mensen.

Mevrouw Bell wees op het belang van de verdediging van de rechten van de werknemers door de collectieve onderhandelingen en de sociale dialoog te versterken, om de lonen en de arbeidsomstandigheden te verbeteren. Het afstemmen van financiering op investeringen in het arbeidspotentieel kan leiden tot positieve resultaten voor werknemers en bewoners. Aan financiering moet de voorwaarde worden verbonden dat aanbieders zich houden aan veilige personeelsratio’s en goede arbeidsomstandigheden.

Economisch en sociaal beleid, en noodzakelijke coördinatie tussen sociale diensten en gezondheidsdiensten

Aangezien actief ouder worden een transversaal karakter heeft en raakt aan het economisch en sociaal beleid, is coördinatie tussen de sociale diensten en de gezondheidsdiensten nodig.
Versterking van de stelsels met een betere financiering zal structurele veranderingen mogelijk maken, waardoor langdurige zorg toegankelijker wordt en ouderen een waardig leven kunnen leiden als autonome en actieve leden van de samenleving.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) benadrukt dat de Europese pijler van sociale rechten moet resulteren in een positief project voor iedereen. Op die manier kan het bijdragen tot het herwinnen van het vertrouwen in het vermogen van de EU om de levenskansen van de huidige en toekomstige generaties te verbeteren. Het is mooi om te zien dat we ouder kunnen worden, maar we moeten er ook zeker van zijn dat de kwaliteit van het leven er niet op achteruit gaat als we ouder worden.

In onze Unie hebben wij stelsels van sociale bescherming nodig om een billijk evenwicht tussen de economische en de sociale dimensie tot stand te brengen en bij te dragen tot de bestrijding van armoede, sociale uitsluiting en ongelijkheden. Vandaag de dag vinden we (tot onze schande) veel armoede bij ouderen, die toen ze jong waren een bijdrage hebben geleverd aan onze samenleving. Zij zouden zich beloond moeten voelen voor wat zij voor de toekomstige generaties hebben gedaan. En daar ontbreekt het op dit moment aan.

+

Lees ook

  1. Vierde Armoedebarometer tekent geen goed nieuws op
  2. Eigendomsrecht, welvaarttaks en waardigheidsrecht
  3. België en toenemende armoede in Europa
  4. Uiting tegen armoede en sociale uitsluiting
  5. Langer Werken of Vroeger Sterven
  6. Wie wordt beschouwd Oud te zijn
  7. Druk op ouderen
  8. Hoe de rijken de wereld regeren

Published by Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: