Goede journalistiek hoeft niet te verdwijnen of opzij geduwd te worden door sociale media

Politieke bloggers en hun blog

Volgens Lieze Asselman, 21 jaar en studente journalistiek aan de KU Leuven, zijn politieke bloggers verhuisd naar sociale media als Twitter, maar dat geloven wij niet zo zeer daar de sociaalnetwerksite Twitter niet een medium is om diepzinnige artikelen te schrijven. Men kan er enkel korte boodschappen en commentaren op achter laten van maximaal 280 tekens.

Volgens de blogschrijfster is de blog een uitgestorven beestje in internetland, wat het haar moeilijk maakt om hem bij de nieuwe media te plaatsen. Al geeft ze wel toe dat de blog het best daar te classificeren is. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Nieuwe media

Zij schrijft

Volgens Lev Manovich zijn nieuwe media vooral esthetische objecten. Onder meer Geert Lovink kijkt dan weer naar de interactieve eigenschap en het tweerichtingsverkeer van nieuwe media. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Waarbij dan dadelijk twee vragen kunnen gesteld worden: 1. wat is “nieuw”; 2. wat valt er onder een nieuw medium?

Is op die manier de site van ‘Het Laatste Nieuws’ ook een nieuw medium, omdat er net als bij een blogpost onder een artikel ruimte is voor reacties?
En is de site van ‘VRT NWS’ dan weer een oud medium, omdat er alleen op hun sociale mediapagina’s een reactiesectie is? {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Vreemd genoeg gaat zij er van uit dat blogs een ‘community” willen creëren. Zij schrijft namelijk

Mijns inziens zijn beide sites oude media. Boodschappen overbrengen van producent naar consument blijft er namelijk het hoofddoel, terwijl blogs vaker een community willen creëren en dus bij de nieuwe media aanleunen. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Blog niet hetzelfde als een community

Deze site en andere websites van ons hebben daar geen behoefte aan of stellen dat niet voorop. Zelfs onze kerkgemeenschapswebsite heeft geen bedoeling om dat soort ‘community’ te scheppen welke die schrijfster volgens ons bedoeld. Voor ons gaat die ecclesia site over en voor de geloofsgemeenschap en over het Woord van God en niet om een chatgroep of zoiets te voorzien.

Wij vragen ons af hoe zij dan onze websites, waaronder o.m. de Vlaamse Broeders in Christus of de Belgische Christadelphians en onze blogs, waaronder het Belgische Broeders in Christus (blog), zou omschrijven.

Het is niet omdat bepaalde oudere media instellingen zoals de reguliere kranten ‘nieuwe’ media als Twitter, Facebook, Instagram, TikTok en Telegram gaan opzoeken dat de journalistiek in het algemeen tot die populistische vorm zou overgegaan zijn. Gelukkig niet!

Digitale kranten en nieuwsplatformen

Wel zijn de dag en weekbladen niet kunnen achter blijven sinds de computer verder tot een voor iedereen bereikbaar speeltuig is geworden. De digitale krant heeft met recht en rede al een tijdje onze wereld bereikt en wint meer en meer aan aandacht en belang. Gelukkig ook zijn er dagbladen die zich niet willen verlagen tot gewone koppen verspreiders om zoveel mogelijk ‘lezers’ en ‘likes’ te ‘verdienen’.

Wij moeten echt opletten waar wij naar toe willen gaan met de journalistiek net als met het bloggen en hoe wij gebruik willen maken van sociale media.

Sociale media hebben wel degelijk een negatieve impact op de journalistiek.

Haatdragende reacties en het risico op fake news kennen we, maar een even verontrustend gevolg is dat zowel vorm als inhoud van kwaliteitsmedia online sensationeler en oppervlakkiger worden. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

schrijft Lieze Asselman, waarbij zij ook enkel voorname kanalen onder de loep neemt.

Ik denk daarbij aan De Standaard die haar logo op Facebook veranderde naar witte letters op een knalrode achtergrond, of gewoon naar het HLN-logo met de initialen DS.
Een tweede voorbeeld is het Instagramaccount van VRT NWS, dat met berichten als ‘Barbie krijgt levensgrote elektrische cabrio’ en ‘Turkse kitten met vier oren verovert sociale media’ in kwaliteit ondermaats is aan zijn eigen jongerenvariant nws.nws.nws.

Traditionele media beseffen dat ze online meer dan alleen hun doelpubliek kunnen bereiken. Ook The New York Times rook in 2014 de opportuniteiten van sociale media. Uit hun innovatierapport bleek alvast één doel duidelijk: meer publiek. Als het publiek niet naar ons komt, komen wij wel naar het publiek. Die gedachte. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Geloofwaardigheid en uitvoerige mening

Wij geloven zoals Joan Mancuso en Karen Stuth dat een blog nog steeds het uitgelezen medium om op een geloofwaardige manier je uitvoerige mening te delen in de publieke sfeer. Wij ook betwijfelen of een korte, snelle, impulsieve tweet hetzelfde communicatieve gewicht kan hebben als de formelere en extensievere blogpost. Nooit kan men zulk een volledig inzicht geven in een Tweet als in een uitvoerige tekst op een blog of website.

(Opvallend: in ‘Svevo, Blogging and the Future of Literature’ probeert Giuliana Minghelli de twintigste-eeuwse inzichten van de Italiaanse schrijver Italo Svevo te projecteren op het fenomeen blogging. Daaruit zou blijken dat een blogpost al een te ongevormde, te subliteraire, kortom, te snelle vorm van schrijven is.) {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Kwestie het “te snelle vorm van schrijven” kunnen wij akkoord gaan, daar de meeste blogposts betrekking hebben op iets dat ‘nu’ aan de hand is en bekeken en besproken moet worden in het ‘nu’. Maar daarnaast kunnen ook uitvoerige artikelen het licht zien op een blog. Hiervoor heeft de eigenaar/uitgever van deze website of blog naast dit blog zijn eigen, meer persoonlijk blog, waar hij meer uitvoerig in gaat op bepaalde aspecten met een grotere toelating van eigen visie dan hier. Op dit blog wensen wij ook zuiver feiten te melden zonder enige beoordeling of subjectieve visie. Daarnaast wensen wij ook een soort dagboek van de wereld laten lezen.

Diepgang en commentaren

Volgens Lieze Asselman zouden bloggers zoals wij met onze blogs aan microblogging doen en dan tekortdoen om een maatschappelijk potentieel te hebben, omdat wij zo snel zo een korte boodschap kunnen posten waardoor we niet genoeg zouden gereflecteerd hebben over onze eigen en andermans standpunten. Maar zulke nieuwsberichten moeten niet bepaald onze mening weer geven, maar de gebeurtenissen aan onze lezers voorleggen. Het is zoals EuroNews hun ‘No-Comment’ beeldvoorziening zonder commentaar, waar de televisie zender eenvoudig weg gecapteerde beelden aan de wereld laat zien zodat de kijker zelf een beeld kan vormen en zich zelf van eigen commentaren kan voorzien. Men zal zien dat bij die TV-zender zoals bij ons naast de gewone korte berichtgeving ook verdere commentaren bij de berichtgeving wordt geven. Het ene sluit het andere niet uit. Terwijl bij Tweets, Facebook, Instagram dat wel gebeurd, omdat er daar helemaal geen plaats is voor diepgang.

Het is volgens ons totaal verkeerd te stellen dat we

“te weinig moeite en tijd in de uitdaging”

zouden investeren

“om elkaar te begrijpen.”

Gelukkig ziet de schrijfster van “De blog stierf voorgoed aan wiegendood” in dat er een groter contact kan zijn met de blog en blogschrijver (-ster). Zij geeft aan

Bovendien kan een tweet anoniemer zijn dan een blogpost en dat wekt minder snel vertrouwen, respect en geloofwaardigheid op en versterkt individualisering. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

en vervolgt ze:

Microblogging is dus niet hetzelfde als blogging. Mancuso en Stuth dachten dan ook dat de blog niet zou uitsterven zolang er geen alternatief ontstond dat dezelfde behoeften kon vervullen, maar dat idee is volgens mij te utopisch. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Debat, Blogosfeer, praatcafé of koffiehuis

Zij gaat er van uit dat Blogs een mooie plek zouden zijn waar individuen kunnen samenkomen om te debatteren over de organisatie van de samenleving, maar in vele gevallen is zulks helemaal niet de bedoeling van vele bloggers. Wel zijn er verscheidene bloggers die ijveren om een debat in de maatschappij op gang te trekken, door de dingen die ze aan de kaak stellen. Zo zal men hier onze roep kunnen vinden om Moeder Aarde meer te respecteren en om een menswaardiger werk en leefomgeving te verkrijgen.

Jürgen Habermas
Jürgen Habermas Duits filosoof en socioloog, en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de (tweede) Frankfurter Schule

De blogosfeer kan zo de nieuwe publieke sfeer worden, de koffiehuizen van de 21e eeuw, zeg maar. Jürgen Habermas geloofde bovendien dat de blogosfeer de plek is om samen tot een publieke opinie te komen, maar die utopie is mij net te optimistisch en doet me vooral denken aan die van Mark Zuckerberg. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Wereld Wijd Net om ideeën uit te wisselen

Daar ligt volgens ons juist de enorme rijkdom van het internet of zoals het net het zelf aan geeft “het Wereld Wijde Net” waar mensen van overal ideeën kunnen delen met elkaar. Maar ook op dat netwerk zal men meestal ook gebonden zijn aan bepaalde regio’s en talen. Dit valt duidelijk op als wij onze statistieken bekijken en daar de landen zien waarvan onze lezers ons bezochten en artikelen lazen in welke taal.

Al is het internet de uitgelezen plek om verschillende geesten op een eenvoudige manier samen te brengen, één publieke opinie zal er waarschijnlijk nooit komen en evenmin kunnen we het volledige publiek – jong en oud, rijk en arm, hoog- en laagopgeleid – ertoe brengen om samen te komen in de blogosfeer. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

schrijft Asselman.

Overname door sociale media

Het ergste dat wij in onze huidige maatschappij kunnen waarnemen is dat maar zeer weinig jongeren geïnteresseerd zijn om meer over nieuwsgebeurtenissen te lezen buiten de korte “koppen” op hun sociale media. Wij merken dat mensen wel meldingen op de Facebook Pages ‘liken’ maar stellen spijtig genoeg vas dat van die lezers bijna niemand de moeite heeft gedaan om het vernoemde artikel werkelijk te lezen. Die Facebook Likes stellen dus weinig voor en Meta, de maatschappij achter Facebook, Instagram en WhatsApp, maakt ook vals gebruik van hun leden voor reclame doeleinden. (Regelmatig kunnen wij hier in huis zien hoe wij door Facebook gelinkt worden met personen of zaken die wij ‘graag’ zouden zien of er zelfs mee weg zijn naar een gelegenheid … wat totaal niet waar is, maar zij wel geloofwaardig doen overkomen.)

Samen met massamedia als Twitter heeft Facebook gezorgd voor een netwerksamenleving waarin sociale media steeds meer macht en hegemonie krijgen.

Ze weten het beeld van de werkelijkheid mee te bepalen. Denk bijvoorbeeld aan de krachtige invloed van het internet op politieke verkiezingen. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

schrijft Asselman die vervolgt

Ik vermeldde al hoe twitteraars in de Verenigde Staten de invloed van de bloggers overnamen, maar denkt u ook aan hoe de Belgische politieke partijen vandaag massaal investeren in advertenties op sociale media. Politici willen op die manier hun stempel op de maatschappij drukken, maar het versterkt ook de mediahegemonie. Sta me toe u te vertellen hoe een herrijzenis van de blog zou kunnen zorgen voor een contrahegemonie. Bloggen werd volgens zijn gebruikers en bezoekers dan wel overbodig, het heeft toch nog een maatschappelijk potentieel. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Verschil van mening en verscherpen van tegenstellingen

Op dat vlak ligt juist de verantwoordelijk van de bloggers. Zij moeten er voor blijven zorgen dat er een

“stem van het geweten”

blijft klinken. Hierom is het een must dat bloggers blijven volharden om hun mening, ook al kan het heel tegendraads zijn, blijven uiten op het internet, in hun persoonlijke, net als in blogs van organisaties of instellingen.

Bloggen heeft het potentieel om de online polarisatie tegen te gaan en alternatieve visies genuanceerd voor te stellen. Door blogs te lezen met een andere mening of perspectief kunnen mensen voorkomen dat ze vast komen te zitten in hun eenzijdige filterbubbel, die polarisatie en het onvermogen tot discussie in de hand werkt. Als alternatieve visies meer in het licht komen, zouden meer mensen gaan accepteren dat er zulke visies kunnen bestaan zonder het met die visie eens te moeten zijn, want dat is ook niet het doel van een discussie. Een discussie heeft meestal geen einddoel, nee, ze bestaat om elkaar wijzer te maken. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Daarom vinden wij het essentieel dat het oude blogsysteem zal moeten blijven bestaan. In tegenstelling tot wat de 21jarige blogschrijfster haar lezers wil doen geloven is het blog niet jong gestorven, maar is het nog steeds spring levend. Maar voor vele tieners en twens is het wel uit het zicht verloren. Zij vreest dat de blog zijn maatschappelijk potentieel nooit nog kan bereiken. Zij schrijft

De techreuzen van de sociale media zijn te groot geworden, hun filterbubbel te beperkend en hun monopolie te definitief. En de doorzettende politieke blogger van vandaag, die is te alleen en te klein. Nieuwe media worden niet per se oud. {1. De blog stierf voorgoed aan wiegendood}

Dat de politieke, zowel als de religieuze bloggers, veel te klein zijn om op te tornen tegen de technoreuzen is zeker waar, maar dat maakt nog niet dat zij hun mond zullen laten snoeren door die grote maatschappijen (Incorporations en companies). Vele bloggers laten zich niet doen en hebben geen angst om hun mening aan de wereld kundig te maken via webplatformen die hen een uitvoeriger kans geven om zich uit te drukken.

Zoals vroeger

Charles Richard Leadbeater, Brits auteur en voormalig adviseur van Tony Blair, signeert exemplaren van We-think

Tom Standage legt in zijn boek ‘Writing on the wall’ de link tussen internet en héle oude media.
Het internet knoopt volgens hem weer aan bij de maatschappij vóór het ontstaan van massamedia. In tegenstelling tot massamedia laten sociale media mensen toe opnieuw hun sociale zelf uit te drukken. Charles Leadbeater gaat met die troef van sociale media zelfs een stapje verder: in zijn ideale ‘we-think’-wereld kunnen individuen als burgerjournalisten de rol van professionele journalisten overnemen. {2. Sociale media kunnen de weg plaveien naar ‘civic journalism’}

Het oorspronkelijke wereldwijde web (www), ook wel met de Engelse term “world wide web” genoemd – www-logo

Het is fantastisch te noemen dat wij vandaag één wereldwijd web (WWW) ter beschikking hebben, of moeten wij nu al zeggen twee of drie wereldwijde webs (als wij het darkweb en VPN of het Virtueel Particulier Netwerk of Virtueel Privénetwerk mee rekenen). Het is dankzij dat web dat nieuws, berichten en informatie sneller en vrijer verspreidt kunnen worden dan ooit tevoren. Hoe revolutionair het Internet ook mag lijken, moeten wij er bewust van zijn dat het allemaal al eens eerder is gebeurd. In feite is het een gewone evolutie van het met de hand geschreven per duif verstuurde bericht, papyrusrollen, papieren nota’s, telegraaf berichten, krantenberichten, radio en televisie berichten.

Wij moeten niet ver gaan in het verleden. In de loop van de 19e eeuw evolueerde het primitieve netwerk van klepperende, rinkelende machines tot een wereldwijd communicatiesysteem. De elektrische telegraaf, die onafhankelijk van elkaar in Engeland en de Verenigde Staten werd uitgevonden, doorkruiste al snel continenten met koperdraad en verbond ze met onderzeese kabels. Vingervlugge operatoren zonden, ontvingen en zonden dag en nacht berichten uit. Netten van pneumatische buizen verplaatsten gedrukte kopieën van berichten tussen nabijgelegen stations en, in Parijs en andere grote steden, door het hele stadscentrum. En een groep boodschappers bracht telegrammen van het eind van de transmissielijn rechtstreeks naar het huis of kantoor van de ontvanger.

“Tegen het begin van de jaren 1870,”

schrijft Standage,

“had het Victoriaanse internet vorm gekregen….”

Charles Leadbeater zijn argument is dat de nieuwe vormen op het tot stand gekomen internet van massale, creatieve samenwerking de komst aankondigen van een samenleving waarin participatie de belangrijkste organiserende gedachte zal zijn in plaats van consumptie en werk. Hij schrijft

Mensen willen spelers zijn, niet alleen toeschouwers, deel van de actie, niet aan de zijlijn. {We Think – Ch. Leadbeater}

LogoHet is trouwens niet toevallig dat één van die cross-platform berichtendienst van de sociale media Telegram noemt.

Massaconsumptie en haar tegenpool

Leadbeater gelooft in de wereld waar de mensen zelf denken en/of zelf wensen te denken dat het erom gaat deel te nemen, een speler te zijn in de actie, een stem te hebben in het gesprek. En dat is juist wat veel bloggers willen aanbieden. Zij willen mensen aan het denken zetten en roepen mensen op om hun mening te vormen en te durven uiten.

Ook op dit platform is dat onze hoop. Wij willen de mensen laten inzien dat ze naar een andere levensvorm of levenswijze moeten gaan dan onze kapitalistische gebruiks en verspil matschappij. De bloggers willen dikwijls ook dat hun lezers bewuster worden van dingen die door de hogere escholons verborgen worden gehouden. Vele bloggers willen dan ook hun lezers instrumenten laten zien waarmee ze kunnen deelnemen en plaatsen waar ze met anderen kunnen deelnemen aan een samenleving waar er in eenheid kan vertoefd worden, gespeeld, gedeeld en respectvol van ideeën kan gewisseld worden en zo ook daar gedebatteerd worden zonder enig gezichtsverlies te moeten lijden.

Zelf denken versus Massaparticipatie

Als de 20e eeuw de opkomst van de massaconsumptie markeerde, dan zal een kenmerk van de 21e eeuw de opkomst van de massaparticipatie-economie zijn: innovatie door de massa’s, niet voor de massa’s.

Wij zijn er van overtuigd dat het materialisme en hebzucht over enkele jaren zodanig de massa zal ‘vergiftigd’ hebben dat meerdere mensen uit die verwende wereld zullen willen gaan stappen. Hierbij zullen zij op zoek willen gaan naar die dingen die hun leven meer zin zullen kunnen geven dan al die materie die ze rondom hen kunnen vinden, maar hen niet echt gelukkig maakt.

Daar zullen de volhoudende bloggers met hun stem door de dikke muren van de consumptiemaatschapij kunnen doordringen en meerdere lichtpunten kunnen brengen in de chaotische wereld van de vele sociale media applicaties. Het pieren op het kleine scherm van de Smartphone zal ook geen voldoening meer geven en velen zullen terug op zoek gaan naar grotere schermen waar zij dan ook meer en betere of diepgaandere informatie zullen kunnen vinden.

Innovatie en creativiteit zijn altijd eliteactiviteiten geweest, ondernomen door speciale mensen – schrijvers, ontwerpers, architecten, uitvinders – op speciale plaatsen – schuilplaatsen, studeerkamers, laboratoria. Maar met al die huidige technische snufjes kunnen nu heel wat meer mensen creatief aan de slag. Eveneens zal men meer mensen gaan vinden die er van overtuigs zijn dat het niet meer zo verder kan in onze maatschapij. Zij zullen dan ook gaan op staan om anderen er voor te waarschuwen dat het niet meer zo verder kan gaan. Zo zal er een hele nieuwe generatie bloggers het internet opzoeken om hun stem te laten horen.

In de 21ste eeuw zullen zo innovatie en creativiteit massa-activiteiten, verspreid worden over de hele samenleving. In zijn boek “We-think” probeert de auteur om die nieuwe cultuur te begrijpen, waar deze nieuwe manieren om onszelf te organiseren vandaan komen en waar ze toe zouden kunnen leiden.  Leadbeater schrijft

Ze zijn, zoals de meeste radicale en ontwrichtende innovaties, begonnen in de marge, in open source, blogging en gaming. Maar ze zullen steeds meer de mainstream worden door traditionele, hiërarchische, top-down en gesloten organisaties uit te dagen zich open te stellen. Ze zouden niet alleen de manier waarop media, software en entertainment werken kunnen veranderen, maar ook de manier waarop we onderwijs, gezondheidszorg, steden en zelfs het politieke systeem organiseren. {We Think – Ch. Leadbeater}

Burgerjournalistiek in theorie meest democratische oplossing

Lieze Asselman schrijft

In de veronderstelling dat er geen ontkomen is aan technologie, is burgerjournalistiek in theorie de meest democratische oplossing: de invloed van de techreuzen neemt af, algoritmes worden transparant en privacybescherming ligt meer in eigen handen. Het probleem van zo’n ‘wisdom of the crowd’-systeem is dat een basisvertrouwen in de maatschappij verloren dreigt te gaan. Bovendien kan iedereen nieuws maken, maar een lezer heeft ook diepgang, context en analyse nodig, zoals socialemediaspecialist Kwinten Rummens beweert. Dat zijn dingen die enkel kwaliteitsvolle journalistiek kan bieden. Ook Bart Van Belle, ex-online redacteur bij De Standaard, verdedigt de blijvende nood aan professionele journalisten “om onze blik op de wereldgebeurtenissen zo breed mogelijk te maken en om een selectie te maken uit die enorme hoeveelheid informatie die de wereld rondgaat via sociale media, persagentschappen en nieuwsmedia”. {2. Sociale media kunnen de weg plaveien naar ‘civic journalism’}

Het leukste of fijnste zou zijn indien niet als journalist opgeleiden zouden kunnen samenwerken met als journalist opgeleide schrijvers.

LogoDeWereldMorgen.be is een mooi voorbeeld van zo’n middenweg. Burgerjournalisten schrijven er de artikels en een handvol professionele journalisten begeleiden het zaakje. Het resultaat is geëngageerde journalistiek met aandacht voor alternatieve en kritische perspectieven. {2. Sociale media kunnen de weg plaveien naar ‘civic journalism’}

De schrijvers daar durven de traditionele media, die beweren neutraal te zijn in hun berichtgeving, bekritiseren en hun censuur aan de kaak stellen. Voor hun is onbewogen neutraliteit niet essentieel

“terwijl objectiviteit en correctheid des te meer”.

Dit vooral omdat volgens hen en volgens de Amerikaanse historicus Howard Zinn deze houding rechtvaardigt:

“Het is onmogelijk neutraal te zijn op een bewegende trein”.

Tevens halen ze Robert W. McChesney aan die stelde:

“Mensen die zich zorgen maken over mensenrechten, sociale rechtvaardigheid of het milieu, moeten begrijpen dat ze uiteindelijk niets kunnen veranderen zolang ze de media niet veranderen”.

Alhoewel wij geen intentie hebben om de media te veranderen blijven wij ijveren voor verandering op vlak van mensenrechten en milieubehoud. en zo kan men ook vele andere bloggers vinden die zich richten op het milieu of op de sociale wantoestanden in onze maatschappij. Op dit platform en nog mere of  “From Guestwriters” nodigen wij schrijvers uit om mee in dat schrijversavontuur of journalistiek avontuur mee te stappen. Terwijl het hier mer om nieuwsgebeurtenissen gaat wil “From Gustwriters” meer woordspelers als dichters, filosofen en andere schrijvers voor het voetlicht brengen. elke burger die denkt iets te zeggen te hebben is er welkom.

Dat doet denken aan ‘civic journalism’, waar politicoloog W. Lance Bennett voor pleit. ‘Civic journalism[ed.n. Public Journalism (ook Civic of civiel Journalisme of Burgerjournalistiek genoemd)]  is een beetje DeWereldMorgen.be op zijn kop: professionele journalisten zijn er aan het werk, maar ze zoeken aansluiting bij de burger. Ze willen lezers niet enkel informeren, maar ook naar hen luisteren en hen vervolgens in het nieuws weergeven.

Sociale media kunnen bovendien die weg naar ‘civic journalism’ plaveien, gezien ze uitstekende nieuwsgaringsmiddelen zijn, een barometer voor wat er bij de bevolking leeft. Daarnaast kan ‘civic journalism’ de negatieve impact van sociale media tenietdoen: doordat ze niet meer focust op een zo groot mogelijk publiek willen tevredenstellen, maar het publiek juist al betrekt in de inhoud, is er minder behoefte om de inhoud sensationeler en oppervlakkiger te maken. Ook kan meer aandacht voor de burger in het nieuws zorgen voor minder gefrustreerde, haatdragende reacties. {2. Sociale media kunnen de weg plaveien naar ‘civic journalism’}

Voor ons zowel als voor vele ander bloggers is die betrokkenheid van de lezer tot het aangeboden materiaal het belangrijkste. Bij ons staat zo ook de lezer of de burger centraal en brengen wij nieuwsberichten of besprekingen naar wat wij vinden dat zij zouden moeten weten of wat wij de moeite waard vinden om te gaan lezen. Ook wilen wij kansen geven om zich verder in het onderwerp te verdiepen, door naast de artikel tekst ook linken weer te geven van andere artikelen op andere websites, over het besproken onderwerp.

Als wij onze bezoekersaantallen bekijken komt wel regelmatig de vraag naar boven of er wel iemand zit te wachten op onze artikelen of er interesse zou voor kunnen hebben.

De vraag is of de nood aan een ommezwaai van de journalistiek bij journalisten en lezers breed gedragen is. Bennett lanceerde zijn pleidooi namelijk al meer dan 25 jaar geleden.

Toch hoop ik dat de opkomende invloed van sociale media een nieuwe aandachtsgolf voor zijn ideeën brengt.
Zei ik al dat ik meer van het utopische type ben? {2. Sociale media kunnen de weg plaveien naar ‘civic journalism’}

De oprichter van deze en enkele andere websites aanschouwt zichzelf als een utopist en blijft onomwonden vasthouden aan zijn principes (die nog steeds dezelfde zijn als in zijn FlowerPower hippy periode) Hij blijft geloven in de belangrijkheid om bepaalde boodschappen in de wereld te blijven sturen en mensen te doen nadenken over hun levenswijze en hun geloof.

Voortdoende hoopt hij dat de mogelijkheid tot “bloggen” zal blijven bestaan en dat naargelang de tijd vordert, toch ook aanverwante zielen hem mogen vinden en mee mogen aansluiten in het verspreiden van blogartikelen om naar een betere wereld te streven.

+

Voorgaand

  1. Neergeschreven gedachten
  2. Al of niet gratis nieuwsvoorziening
  3. Gratis kan dat wel of is Crowdfunding een oplossing voor ernstige journalistiek of nieuwsverspreiding
  4. Burgerjournalistiek
  5. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #1
  6. 2de poging om deze website te registreren bij Bloglovin’

++

Aanvullend

  1. Elke man zijn werk is altijd een portret van zichzelf
  2. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #4
  3. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5
  4. Bloggers Voor Vrede
  5. Kijkend naar het Oosten en het Westen voor Waarheid
  6. Verlangens van hedendaagse jongeren
  7. Doemdenkers en ons lijden
  8. Na crisis moment van wedergeboorte
  9. Woede en vertrouwen
  10. Het grote verzuim voortgezet in 2020
  11. Jij bepaalt de dingen die je uiteindelijk doet
  12. Een verzameling van verscheidene schrijvers

+++

Verder verwant

  1. Niets is waar, alles is waar en de rest is propaganda
  2. Activist, journalist of gewoon ‘tuig van de richel’?
  3. Journalistiek: eindeloos op zoek naar de waarheid, maar nooit alwetend
  4. Hoe dichterbij, hoe hoger de nieuwswaarde
  5. Het verhaal achter het nieuws (1)
  6. 2015: mes op de keel van onafhankelijke journalistiek
  7. Voedt de afwijking of het tekortschieten van de traditie het wantrouwen in de politieke journalistiek? Het geval Donald Trump
  8. Pijnpunten van de journalistiek met Jeff Jarvis en Breitbart
  9. Onderzoeksjournalistiek van NRC: DENK verspreidt nepnieuws
  10. The New York Times en de journalistiek: de waarheid is …
  11. World’s Best News Nederland presenteert ‘Journalistiek Manifest’. Het schiet ernstig tekort
  12. Onafhankelijke onderzoeksjournalistiek is nodig. En mogelijk
  13. Facebook en De Volkskrant passen op uiteenlopende wijze de journalistieke code verkeerd toe
  14. Misleiding door NPO-top over afbraak journalistieke programma’s wordt door journalistieke uitingen van publieke omroep herkauwd
  15. Journalistiek mist ambitie, instrumenten én mentaliteit om zinvol te reageren op een agenda die door radicaal-rechts wordt bepaald
  16. Bij ‘Ongehoord Nederland’ wijkt paranormale gekte voor normale gekte van pseudo-journalistiek. Uitsluitingen als kerkscheuringen
  17. Aan Ab Gietelink: Er is geen censuur op sociale media en internet, maar terughoudendheid om journalistieke taak ernstig te nemen
  18. Broddelend en kletsend vervreemdt RT zich van oude bondgenoten. Het claimt dat de publieke opinie de journalistiek van de VS bepaalt
  19. Kritiek van Max Pam op de ondermaatse televisie-journalistiek van de Nederlandse publieke omroep is deels terecht. Een antwoord
  20. Ruth Ben-Ghiat waarschuwt voor Trump en concludeert dat de VS geen democratie is. Gevestigde journalistiek negeert dat goeddeels
  21. Greenwald stapt op bij The Intercept vanwege censuur in artikel over Biden. Tekenend voor de grens aan activistische journalistiek?
  22. Weer zo’n debat over desinformatie en journalistiek: S.E. Cupp en John Avlon
  23. Journalistiek moet onjuiste beweringen van opinieleiders geen ruimte geven en beter dan nu uitleggen waarom het dat niet doet
  24. Mediastorm tussen Alexander Klöpping en Freek Staps. Journalistiek staat voor de keuze tussen hersenloze neutraliteit en weerbaarheid, moed en strijdlust om de democratie te verdedigen
  25. Jake Tapper geeft voorbeeld hoe journalistiek moet antwoorden op de anti-democratische beweging
  26. In Nederland wint laffe journalistiek het van weerbare journalistiek
  27. De journalistiek en Ollongren-gate
  28. Het journalistieke BoekenBlog
  29. Workshop ‘De strijd om de waarheid. Publieksfilosofie in de Lage Landen’ (3/12/2021)
  30. Burgerjournalistiek
  31. Journalistiek van RTV Utrecht als rebus. Koudwatervrees in berichtgeving over straatintimidatie. Wie zijn de daders?
  32. Taak voor onderzoeksjournalistiek om aan te tonen hoe lobbyisten van Gasunie en Shell Nederlandse politici kopen
  33. Dit ben ik (deel 2): de professionele journalist
  34. Boekverslag II: “Jouw nieuws wereldnieuws” (Nico de Leeuw)
  35. Britse tabloids (zijn) voor dummies
  36. Burn-out in de journalistiek
  37. Freelancing, is it for me? (EN/NL)

Indien u in het bloggen gelooft en een waarde ziet in wat wij hier brengen, is elke steun, zij het een “like” of “Duim Op” stem, of een “aantal sterren” welkom.

Een financiële bijdrage om de kosten te dekken is ook meer dan welkom en kan gestort worden op de Argenta Bank: Giro BE37 9730 6618 2528 (BIC ARSPBE22) met vermelding “Bijdrage voor SvotW”

Published by Guestspeaker

A joint effort of several authors who do find that nobody can keep standing at the side and that “Everyone" must care about what is going on in today’s world. We are a bunch of people who do not mind that somebody has a totally different idea but is willing to share the ideas with others and to be Active and willing to let others understand how "today’s decisions will influence the future”. Therefore we would love to see many others to "Act today".

3 thoughts on “Goede journalistiek hoeft niet te verdwijnen of opzij geduwd te worden door sociale media

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: